کد خبر: 33243 | زمان مخابره: ۱۴:۲۴:۵۹ - شنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۷ | بدون نظر | دفعات مشاهده : 20 بازدید | |

گزارش دیدار با یار قدیمی

«رضا ایمانی»، بنیان‌گذار «گروه‌کارخانجات مقصود»، یک دوره سخت بیماری را پشت‌سر گذاشته است. بخش زیادی از «روده‌بزرگ» و «روده‌کوچک» و «کبدش»، دست‌خوش تهاجم سلول‌های بدخیمِ[…] قرار گرفته‌بود که بحمدلله معالجات جواب داد و او به سنگر صنعت بازگشت. ایمانی از بهمن‌ماه سال‌پیش، علاوه بر جنگیدن با «بیمه و مالیات و گمرک و نظام‌بانکی»، فرایند شیمی‌درمانی‌اش را پی‌گرفت و توانست پشت بیماری‌اش را خاک‌مال کند. او که همه دارایی‌اش، ۱۴کارخانه‌ای است که در زمین‌ همین مملکت پیچ‌ومهره شده، با شکایت بانک‌ها، «ممنوع‌الخروج» است.

بانک‌مرکزی حتی با وساطت دادستانی، اجازه نداد او برای پی‌گیری درمان‌اش، به خارج سفر کند. آخر کسی در تراز ایمانی، می‌تواند برود و پشت‌سرش را نگاه نکند؟!بعد می‌گویند چرا مغزها از کشور رفته‌اند؟ خب مغزها برای آن سرزمینی می‌میرند که مسوولان‌اش‌، روز مبادا، برای‌شان تب کنند. نه آن‌که وقتی صحبت از مرگ‌وزندگی پیش می‌آید هم، با یک مشت بخشنامه و دستورالعمل، برای حیات و ممات شهروندان‌اش تعیین‌تکلیف کنند! ایمانی ۲۷۰۰کارمند و کارگر دارد. یعنی ۲۷۰۰خانواده، تحت پوشش اوست. امروز که به‌اتفاق «دکتر ابراهیمی»، دبیرکل خانه صنعت‌ومعدن استان به عیادت‌اش رفتیم، متوجه شدیم دوباره بیماری‌اش برگشته؛ این‌بار بین مهره‌های۴و۵اش! دور جدید درمان‌ را ده‌روزی است شروع کرده و هر ۱۴روز یک‌بار باید تزریق‌کند. تزریقی که به گفته خودش، همه رمق‌اش را می‌ستاند. اهل استراحت و بستری‌شدن نیست.

با همین وضع‌اش، روزی ۱۴ساعت در کارخانه است و هر روز، بالای ۴۵جلسه را اداره می‌کند. بیشتر از آن‌که متوجه بیماری‌اش باشد، درگیر مصائب کارخانه‌هاست و این، بسیار نگران‌کننده است. از بهار تا الان، ۶۰۰نفر استخدام کرده. کم توقعی‌اش می‌شود وقتی می‌بیند حتی یک‌ریال از بودجه ۱۸۰۰میلیاردی اشتغال‌زایی استان به گروه‌مقصود اختصاص نیافته‌است. او هم معتقد‌است کشور از امریکا و ترامپ آسیب نمی‌بیند و این، ترامپ‌های داخلی هستند که کمر تولید و تولیدکننده را شکسته‌اند. ایمانی به قراردادهای مشارکتی اشاره می‌کند که صنعت‌گر مجبور است، یک‌طرفه، با بانک‌ها ببندد تا سرمایه‌درگردش‌‌اش را جور کند. اما بانک خودش را فقط‌وفقط در سود شریک می‌داند و به زیان احتمالی مشارکت‌اش اصلا کار ندارد.

انتقاد دیگر او به موقع‌ناشناسی بانک‌ها و بیمه و مالیات و دارایی است. می‌گوید برای این سازمان‌ها، فرقی ندارد مملکت در صلح و صفا باشد یا در موقعیت جنگی. تحریم و غیرتحریم برای‌شان یکی است و فقط بهره پول‌شان را می‌شناسند!

یکی‌دو سال است سرگرم هشت میلیون‌دلار طرح توسعه ای شده، آن‌هم با دلار آزاد. می‌خواهد از آهک ضایعاتی کارخانه‌هایش، کاغذ تولید کند. سه فاز را با ظرفیت ۶۰هزار تن دارد اجرا می‌کند که علاوه بر کمک به محیط‌زیست، تا تیرماه۱۳۹۸، ۱۸۰۰ اشتغال جدید ایجاد خواهدکرد. ابراهیمی قول داد جلسه آتی ستادتسهیل را برای بررسی خروارخروار مشکلات او، در مقصود برگزار کند. موضوع ممنوع‌الخروجی‌اش هم باید حل شود تا به درمان‌اش برسد. حیف این آدم‌ها است که با ندانم‌کاری از دست‌شان بدهیم. برایش آرزوی سلامتی کردیم و قسم‌اش دادیم مواظب حالیه‌اش باشد. هرچند می‌دانم او گوش‌اش بدهکار این ضجه‌مویه‌ها نمی‌ماند و کار خودش را می‌کند. خداجان! مواظب‌اش باش!

امیر شهلا



ارسال نظر


آخرین خبرها